| Logs van Online (chat) hulp, internet therapie bij psychische problemen |
--- Archief ---
|
| Afbeelding/foto |
 |
|
22-02-2012 - Update
Veel gebeurd afgelopen tijd, waardoor het updaten van de blog er helemaal bij inschoot.
Locatie Lelystad voor NLP trainingen is niet van de grond gekomen en daarmee is het NLP trainerschap even buiten beeld.
We kregen de groepen niet vol.
Ook prive een aantal heftige zaken die speelden en spelen.
Een hartstilstand van de partner van mijn collega en mijn eigen relatie die een heftige dip meemaakt zorgden en zorgen voor de nodige stress en verdriet.
Het is moeilijk om in te zien en aan mezelf toe te geven dat de dingen niet altijd lopen zoals je zo graag zou willen. Ik merk bij mezelf dat ik deze moeilijke tijden van zorgen en emoties mijn opleidingen zijn vruchten afwerpen. Ik uit veel emotie en ben er open over naar mijn omgeving, in tegenstelling tot vroeger.
Vroeger zou ik dit verborgen houden, bang be_ en veroordeeld te worden. Ook falen en het verbergen daarvan komt dan om de hoek.
Door nu juist het tegenovergestelde te doen en er open over te praten, ervaar ik veel steun in mijn directe omgeving. Dit doet mij erg goed en ik vind het fijn te ervaren dat er ook voor mij mensen zijn in moelijke tijden.
De door ons ontwikkelde training/workshops "Praten over emoties met (jonge) kinderen" wordt op dit moment op Vlieland gegeven en is een groot succes.
Deelnemende leerkrachten ervaren deze workshops als zeer nuttig en bevelen hem aan al hun vakgenoten aan om ook te volgen!.
Er wordt op een geheel andere en verhelderende manier omgegaan met emoties en met de wereld van kinderen.
Door goed aan te sluiten op deze kinderwereld en jezelf in te leven in die wereld, kom je al een heel eind verder in het begrijpen van elkaar.
Deze training/workshop is een topper! We hebben goud in handen en gaan door hem over te promoten.
Gepost door: Richard op 22-02-2012 om 13:23
|
|
20-05-2011 - NLP trainer!
Eindelijk!
Een bekroning van jarenlang hard werken en het doel voor ogen houden.
Ik ben nu officieel NLP trainer voor een NLP opleidingsinstituut!!
Ik ga samen met mijn collega de vestiging Lelystad beginnen voor de academie voor psychologica.
De locatie is reeds gevonden en vast gelegd.
Begin juni informatie avonden en in september beginnen.
Ik heb er zin in!.
www.avpl.nl
Gepost door: Richard op 20-05-2011 om 16:13
|
|
14-02-2011 - Trainingen
Inmiddels geven we ook zelf trainingen.
Zaterdag 5 februari hebben we de training "EHBO bij stress en psychische problemen" gegeven.
Het was een succes. De deelnemers hebben veel plezier gehad, maar ook veel geleerd. Ze waren na afloop allemaal erg moe.
Op ons forum en de chat hebben de mensen nog lang nagepraat over de opgedane lessen.
Erg leuk was de herkenning bij de mensen die niet aan de online groepscoaching meededen.
Deze mensen lieten precies datgene zien dat de anderen inmiddels al ervaren hebben en veranderd hebben.
Voor hen was dit een opsteker, aangezien ze meteen konden zien in hoeverre ze al veranderd waren.
Speciaal voor deze training hebben we ook een beamer aangeschaft. Alsof het zo moest zijn, was er eentje in de aanbieding. Een mooi apparaat met veel lichtopbrengst.
Staat erg professioneel zo'n ding.
Ook onze Calimero petjes/eitjes waren een succes.
Een ieder die de slachtofferrol innam kreeg een hoedje aangereikt.
Het werd zo onmiddelijk duidelijk hoe de slachtoffer-rol werkt.
Al met al; een geslaagde dag.
Volgende training:
23 april 2011 Effectief communiceren.
Locatie: Hoevelaken.
Gepost door: richard op 14-02-2011 om 16:38
|
|
21-12-2010 - Communicatie model.
Dit is zoals wij communiceren.
We gebruiken al onze zintuigen en deze zintuigen ontvangen prikkels.
Veeel meer prikkels dan we in staat zijn te verwerken.
Om die reden moeten we filteren, om alleen die prikkels door te laten die voor ons belangrijk zijn.
Om te bepalen welke prikkels nu echt belangrijk zijn voor onszelf (!) maken we gebruik van weglatingen, vervormingen en generalisering.
Ook onze eerdere ervaringen, opvoeding, cultuur en zelfs taalgebruik spelen hierbij een rol. Dit is zowel bewust, als ook onbewust!
Bovenstaande creeert interpretatie van hetgeen wordt gezegd (en wat er aan lichaamstaal te zien is!!)
In bovenstaand plaatje is dit de interne representatie.
Deze interne representatie veroorzaakt een stemming en deze stemming heeft invloed op onze houding en omgekeerd. Stemming heeft weer invloed op ons gedrag.
Hierdoor kun je dus in een emotie schieten, door iets wat gezegd wordt door een ander.
LET WEL!! Beschouw even wat je zelf met een boodschap (prikkels) doet, voor er een interne representatie ontstaat.
We zijn geneigd een ander hiervoor de schuld te geven, maar het loont ook de moeite om eerst eens zelfonderzoek te doen en uit te vinden welke filters je zelf hebt gebruikt.
Het zou kunnen dat je erachter komt dat je eigen filters voor de emotie verantwoordelijk zijn en niet de zender van de boodschap.
Gepost door: Richard op 21-12-2010 om 09:42
|
|
14-12-2010 - Een beschouwing
In een klap beter.
Een bespiegeling over NLP als therapie.
Door drs. L. A.C. Derks
Psychotherapie is een vak vol onzekerheden. Geloof is de menselijke manier bij uitstek om onzekerheden mee uit de weg te ruimen. Ik weet niet zeker, dus ik geloof maar. Onzekerheid op het logische niveau van identiteit en spiritualiteit is het zwaarste te dragen. Daarom heb je in deze wereld fundamentalisten die mensen meedogenloos vermoorden om hun geloof in hun God voor zichzelf zeker te stellen.
Psychotherapeuten, ZIJN meestal EEN BEPAALD SOORT psychotherapeuten. Ze identificeren zich met hun richting en werkwijzen. ‘Ik ben analyticus’, ‘Ik ben Neo Jungiaan’, ‘Ik ben klassieke Pessoiaanse Psycho-Motore therapeut’, ‘Ik ben four in one therapeut, NEI-master en Reiki master’ en ‘Ik ben NLP-er maar geen Neuro Semanticus hoor!’ Psychotherapeuten doen hun werk vanuit identiteitsniveau.. Daarom geloven de meeste psychotherapeuten in van alles en nog wat over zichzelf; en het liefste in de superioriteit van de stroming waar zij bij horen. Dat is goed voor hun commitment
Onderzoek geld als het wetenschappelijke alternatief voor domweg geloven. Onderzoek levert feiten. Feiten daar hoef je niet in te geloven, want feiten zijn eenvoudig weg waar.
In de jaren zeventig werden studenten zoals ik opgevoed tot kritische wetenschappers. Dat betekende dat we leerden te geloven dat je niets moet geloven. En je gelooft als kritische wetenschapper zeker niet in beweringen die op onderzoek gebaseerd zijn. Want je gelooft dat men met onderzoek kan manipuleren. Onderzoek levert de onderzoeker met name de feiten waarin hij geloven wil. Met onderzoek scharrel je de feiten bij elkaar die jou theorie(=geloof) ondersteunen. Onderzoek is een waarnemingsfilter, waarmee je de eigen overtuigingen versterkt
Hoe dat kan?
Een onderzoeker kiest zelf de onderzoeksopzet waarmee hij hoopt de gezochte feiten aan het licht te brengen. Hij kiest zelf welke variabelen hij met welke instrumenten gaat meten. Daarna gaat hij de getalsmatige uitkomsten bewerken met de door hem zelf uitgekozen rekenmethoden. Die uitkomsten gaat hij interpreteren aan de hand van zelf gekozen criteria. Dan schrijft hij de uitkomsten in deftige, objectieve taal op. En is het de beurt aan zijn collega’s wetenschappers om kritiek te uiten. Meestal nemen ze daarvoor echter niet de moeite, behalve als ze jou onderzoek kunnen gebruiken om de dingen waar zij in geloven mee te ondersteunen. Kunnen ze dat niet, dan laten ze jou onderzoek weg uit hun werk.
Kortom; zeker als het gaat om zoiets complex en onzekers als psychotherapie, dan schuilt er achter het dunne vernisje van rationaliteit en objectiviteit heel veel geloof
Als kritische psycholoog leer je dat onderzoek uitwijst dat alle psychotherapeutische methoden allemaal even goed of slecht werken. En dat het geloof wat de therapeut in zijn eigen methode heeft een van de belangrijke succesfactoren is. Kortom het maakt niet uit welke therapie je doet, als je het maar vanuit een overtuigde houding doet. Als dat waar is, dan is het ook voor de mensheid, het psychotherapie cliëntendom, van het grootste belang dat de therapeuten alle twijfel over hun eigen methoden systematisch uitbannen.
NLP, past heel goed bij wat kritische wetenschappers geloven. Dat komt omdat NLP zijn wortels in die traditie ontsproten zijn: 1974, University of Santa Cruz , California.
Maar de grote uitdaging die voor mij uit NLP naar voren komt heeft met iets heel anders te maken dan het geloof er in. Namelijk, de meeste psychotherapieën, suggereren dat verandering ontstaat onder invloed van langdurige vrij aspecifieke interventies. Of wel, de therapeut doet 50 sessies lang cliënt centered therapie of rationeel emotieve therapie en daarvan knapt de cliënt dan langzaam op. Of de therapeut doet 30 sessies gedragstherapie, of psychoanalyse en al doende vind de cliënt zijn weg naar een gelukkiger leven. Deze aspecifieke interventies, staan over het algemeen ook in vrij algemene termen omschreven inde bijbehorende literatuur. En het meten in termen van aantallen sessies past het beste bij de wijze hoe psychotherapie afgerekend wordt. In tegenstelling tot bij tandartsen, waar elke verrichting in rekening wordt gebracht (een wortelkanaal behandeling, een implantaat, tandsteen verwijderen…samen €2031, 3 kan dat niet in psychotherapie. Trouwens, in NLP zou het bijna gaan ( twee maal rapport versterken, een V-anker, een logical level alignment, een zware ecologietest… samen € 432,49). Maar in principe verkopen psychotherapeuten sessies. Therapeuten verhuren zich per uur.
Maar dat aspecifieke ligt dus met een NLP techniek als Change Personal History of het Hoefijzer heel anders. Die technieken staan stap voor stap, heel concreet beschreven. En die beschrijvingen suggereren dat wanneer de techniek klaar is, de daarmee behandelde klacht ook verdwenen zal zijn. Kortom, als deze procedure goed op de problematiek van de cliënt wordt toegepast, zal deze techniek werken, ongeacht of dat nou in tien minuten, twee sessies of dertig sessies gebeurt.
Metaforisch gesproken, is het paradigma van veel psychotherapeuten er een van een antibiotica kuur. Je moet de pillen gedurende een bepaalde periode innemen. Doe je dat voldoende trouw, dan kan daarmee de ontsteking bestreden zijn. Een NLP techniek is echter meer het ‘debuggen’ van een computerprogramma. Als er een fout in het programma zit, gaat het er om die fout op te sporen, en vervolgens slechts één maal de juiste toetsen in te drukken. Éénmaal de juiste stappen doorlopen is voldoende om het klusje te klaren. Een goede programmeur doet dat misschien in vijf minuten, terwijl een beginner er een week mee bezig is. De vraag is dus: klopt het dat je met de passende procedure de cliënt in principe in een klap beter kunt maken?
De praktijk
De eerste NLP technieken die ik uitgeprobeerde op levende mensen, met het boekje erbij, sloegen in als een bom. Want, in het jaar 1979 bleken Collapsing Anchors, Change Personal History en Six Step Reframing bij mijn eerste poging onmiddellijk te werken. Maar ik kon het niet geloven. Ik werd er zelfs een korte tijd helemaal gek van. Follow-up bij deze eerste cliënten, gerekruteerd uit vrienden en kennissen, bevestigde nog eens het succes. Dat kon toch niet waar zijn!
Dat laatste vonden mijn studiegenoten, tegen wie ik er over vertelde ook. Meteen werd ik er mee geconfronteerd, dat kritische psychologen niets geloven, en zeker geen succesverhalen over iets wat met psychotherapie van doen heeft. Pas toen ik andere psychologen die met NLP bezig waren tegen kwam, ontsnapte ik weer uit mijn isolement.
Doordat ik het zelf nog steeds moeilijk kan geloven, moet ik de NLP technieken steeds weer op mensen, cliënten, cursisten etc. uittesten. Een workshop is fijn, omdat je dan de techniek tenoverstaande van soms wel 50 getuigen kan uit testten. Maar het voordeel van het doen van dit onderzoek is wel dat ik de technieken nu kan dromen. Ik kan ze steeds beter aanpassen aan de behoeften van de cliënten. Ik kan ze pas maken en mixen en ik heb een heel aantal nieuwe kunnen bedenken.
Ook heb ik de waarheid van de uitspraak van Henk Hoenderdos bevestigd gezien in mijn eigen werk. Henk zei:‘Het snelle effect van NLP komt niet in de eerste plaats door de krachtige technieken. Maar de snelle werking komt vooral door een NLP-er die efficiënt kan luisteren.’ Ik heb dat zo opgevat. Wanneer een therapeut aan een cliënt vraagt:‘Wat scheelt er aan…?’ dan praat, en klaagt en zeurt die cliënt gemakkelijk een uurtje voor zich heen. Meestal vertelt hij dan de verhalen die hij altijd al vertelt aan iedereen die de vergissing maakt om naar zijn problemen te informeren.
Efficiënt luisteren betekent, dat de cliënt niet de kans krijgt om meer woorden te uiten, dan wat de therapeut strikt nodig heeft om een passende interventie te starten. Met andere woorden, binnen de grenzen van wat het rapport toe staat, heeft de cliënt na enkele woorden over gevoelens en het verleden al een Change Personal History aan zijn of haar broek of rok. En alles wat de cliënt daarbij opmerkt en non-verbaal toont geeft verdere sturing aan hoe het werk verder verloopt. Klassiek is de cliënt die zegt: ‘Ergens heb ik het gevoel dat ik mezelf blokkeer…’ En boem! Daar knalt de therapeut al een stoel voor zijn neus waarop het blokkerende gedeelte geprojecteerd wordt. ‘Wat wil dat gedeelte met dat blokkeren voor jou doen?’ Dat is efficiënt.Of neem dit scenario:
Cliënt:‘Ik denk dat het door mijn moeder komt want die heeft dat zelf thuis zo geleerd.’ Therapeut:‘Welk vermogen miste je grootmoeder waardoor jouw moeder zo met jou deed?’ Cliënt:‘Zelfrespect’.
En voordat de cliënt ook maar in staat is om uit te wijden over de familiegeschiedenis of over zijn opstellingservaringen en dergelijke, is hij al bezig de ontbrekende vermogens in zijn familiegeschiedenis in te voegen. Dat is efficiënt.
Kortom, met een fantastische techniek als Change Personal History kun je ook heel inefficiënt werken als je niet goed luistert, en deze toepast op irrelevante zaken. Je kan allerlei signalen missen, maar nog erger is het wanneer je je verliest in je eigen betweterigheid. Wanneer de therapeut niet luistert maar denkt te weten hoe het zit, dan gaat de therapie meestal heel erg lang duren.
Je kan nog zulke mooie technieken kennen, als je vergeet deze op basis van je zintuiglijk waarneming in te zetten, maar wanneer je doet wat je gelooft uit een soort fundamentalisme, dan worden je cliënten helemaal niet in een klap beter. Ook al staat alles wat je doet in NLP boeken. Maar gelukkig hoef ik dat niemand te vertellen. Want de lezer die het einde van dit artikel heeft bereikt, die wist dat al. En gebruikt dit stukje alleen om zijn geloof te sterken.
Gepost door: richard op 14-12-2010 om 10:48
|
|
06-12-2010 - Om los te kunnen laten is liefde nodig
"Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt; het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.
"Loslaten" betekent niet dat ik 'm smeer; het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.
"Loslaten" is niet het onmogelijk maken, maar het toestaan om te leren van menselijke consequenties.
"Loslaten" is machteloosheid toegeven, hetgeen betekent dat ik het resultaat niet in de hand heb.
"Loslaten" is niet proberen om een ander te veranderen of de schuld te geven; het is jezelf zo goed mogelijk maken.
"Loslaten" is niet zorgen voor; maar geven om.
"Loslaten" is niet even regelen, maar ondersteunend zijn.
"Loslaten" is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.
"Loslaten" is niet in het middelpunt staan en alles beheersen, maar het anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen.
"Loslaten" is niet anderen tegen zichzelf te beschermen; het is een ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.
"Loslaten" is niet ontkennen, maar accepteren.
"Loslaten" is niet treiteren, schelden of ruziemaken, maar zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die te verbeteren.
"Loslaten" is niet alles naar mijn hand zetten, maar elke dag nemen zoals die komt en er mijzelf gelukkig mee prijzen.
"Loslaten" is niet anderen kritiseren of reguleren, maar proberen te worden wat ik droom te kunnen zijn.
"Loslaten" is niet spijt hebben van het verleden, maar groeien en leven voor de toekomst.
"Loslaten" is minder vrezen en meer beminnen
Gepost door: Richard op 06-12-2010 om 14:44
|
|
29-11-2010 - Medelijden, helpt dat?
Afgelopen weekend kwam ik het weer tegen. Er was een client(e) op de psychische hulpchat die maar bleef klagen over de dingen die haar overkwamen.
Zoveel pech, zoveel leed, het was met geen pen te beschrijven. Dat nu juist haar/hem dat moest overkomen. De klaagzang was niet van de lucht.
Jullie weten niet hoe moeilijk dit allemaal voor mij is.
Als je eens wist hoe dit voelt, zou je dat niet zeggen.
Dacht je dat dit leuk is, ik kies er toch niet voor.
Waarom denk je dat ik hier ben dan?
Ik weet niet hoe ik verder moet, vertel jij het me maar.
Het is duidelijk dat iemand die zo op onze chat komt, geheel slachtoffer is van de situatie, hetgeen gebeurd is en zijn/haar omgeving. Daar kun je niets aan doen toch?
De vraag die dan bij mij opkomt is:
Ben je slachtoffer of ben je creator?
Oftewel, wentel je jezelf in de pijn van je situatie of ga je ermee aan de slag en probeer je om eruit te komen.
Een slachtoffer zal alsmaar blijven herhalen hoe moeilijk iets is, hoeveel pijn alles wel niet doet en welke moeilijke dingen er wel niet gevraagd worden.
Een creator neemt de dingen aan die worden aangedragen en toetst ze op bruikbaarheid in de praktijk en koppelt de opgedane ervaring(en) terug. Ook de creator ervaart pijn, moet moeite doen en heeft het moeilijk, alleen een creator neemt de eigen verantwoording in het proces ter hand.
Het slachtoffer daarentegen laat die verantwoording bij de ander en verzand in geklaag en gepiep.
Een slachtoffer is een vermijder een creator een bereiker.
In welke van de twee herken jij jezelf??
Als coach heb ik soms met het slachtoffer medelijden, echter, ik help het slachtoffer niet om alsmaar mee te gaan in het ontsnappen.
Een slachtoffer krijgt van mij een liefdevolle trap onder het achterste, misschien drie keer.... maar dan is het wel genoeg.
Iemand die zelf het proces niet aan wil gaan, kan niet geholpen worden. Valkuil als coach is dan om het voor die persoon te gaan doen, je gaat aan het werk dan.
Als ik voel dat ik aan het werk ben, dan gaat er iets mis. De client moet werken, niet de coach.
De verantwoording moet liggen waar die hoort te liggen, bij de client.
Gepost door: Richard op 29-11-2010 om 17:46
|
|
23-11-2010 - De kunst van het afkijken
“Beter goed gejat, dan zelf slecht verzonnen” luidt het spreekwoord.
Maar “slecht gejat” is nog erger als “slecht verzonnen”.
Sommige mensen menen dat ze inzicht hebben in de successen van anderen en zijn er als de kippen bij om in dit succes te delen. Ze nemen een idee over en werken dat voor eigen gewin uit.
Er zijn echter mensen die menen er nog een schepje bovenop te moeten doen en verzinnen er vervolgens zelf nog dingen bij, zodat het eindresultaat er nog mooier en beter uitziet.
Hier kan het echter mis gaan, als de kopieerder de achterliggende ideeën verkeerd interpreteert en daarmee de “verbetering” afbreuk doet aan het oorspronkelijke idee.
Tenslotte, de intentie waarmee ideeën worden uitgevoerd bepalen de kracht en het resultaat/effect.
Wordt iets met een andere of zelfs verkeerde intentie gedaan, dan zal het effect ook totaal anders zijn als wordt verwacht.
Als coach heb ik met dit fenomeen ook vaak te maken.
Goed omgaan met emoties is een belangrijke factor in het welbevinden van mensen en het bereiken van gestelde doelen.
Emoties ontstaan door reacties op een gevoel. Dat gevoel heeft een oorzaak.
Die oorzaak ligt in ervaringen uit het verleden en dat wat je verwacht in de toekomst.
De emotionele reactie op een gevoel kan positief of negatief zijn en is afhankelijk van de ervaring die we in ons geheugen hebben opgeslagen.
Vanuit deze emotie worden we gestuurd in ons gedrag. We willen iets goedmaken, rechtzetten of anderszins duidelijk maken. Deze drijfveren zijn dus gebaseerd op het verleden en hebben een weinig bewust karakter. Zelfreflectie en zelfonderzoek kunnen ervoor zorgen dat we ons meer bewust zijn van onze “onbewuste” drijfveren. Door het bewustworden van deze drijfveren, krijgen we dus het vermogen om beter te bepalen of deze drijfveren ons helpen het gestelde doel te bereiken.
Op deze manier wordt helder met welke intentie en vanuit welke emotie we handelen.
Dit kan een ego intentie zijn. We willen beter zijn dan een ander, rijker zijn enz enz.
Het doel kan ook te maken hebben met een missie. Een missie die vanuit een onvoorwaardelijke intentie nagestreefd wordt. Doelen nastreven vanuit een missie zorgt ervoor dat er een schijnbaar moeiteloze manier wordt gevonden om doelen te bereiken. Tomeloze energie, creativiteit en inventiviteit staan deze intentie ten dienste en alles is en blijft erop gericht het doel te bereiken.
Het doel zelf geeft een positief gevoel en het nastreven ervan alleen al.
Hierdoor is deze intentie de sterkste motivatie die er is, veel sterker dan de ego intentie die hiervoor genoemd werd.
Heb jij ook zo’n missie?
Of streef jij nog steeds een ego doel na (rijk worden, goede baan, macht enz enz).
Gepost door: richard op 23-11-2010 om 16:54
|
|
20-11-2010 - Trainen
Trainer zijn is voor mij een erg leuke bezigheid.
Mijn cursisten verbazen zich altijd dat het cursusboek, dat ze krijgen uitgedeeld, veelal dicht blijft.
Ik werk met de dingen die uit de groep zelf komen en behandel zo alle onderwerpen die in de documentatie staan.
Deze werkwijze zorgt ervoor dat de training erg levendig blijft. Je moet ook steeds alert blijven aangezien er vragen gesteld worden aan de groep en er wordt ook in de groep gediscussieerd.
Je krijgt ook een soort kruisbestuiving en uitwisseling van ervaringen in de groep. Ik kan inspelen op de dingen die voorbij komen en zo krijg je voorbeelden direct uit de praktijk. Iedereen blijft bij de les en de tijd vliegt.
Dus geen doceren uit een boekje, maar interactief de dingen die uit de groep komen behandelen en hierop inspelen.
Voor mijn cursisten is deze manier van training krijgen erg leuk, maar voor mij als trainer ook. Geen enkele training is dezelfde en het blijft leuk en ook spannend wat er nu weer allemaal zal gebeuren.
Het gaat mij uiteindelijk om hetgeen ik mijn cursisten mee kan geven, meer zelfbeschikking. Op deze manier kan ik meehelpen de wereld een beetje mooier te maken. Mensen die eerst naar zichzelf kijken, voor ze een ander gaan beschuldigen, zullen mooiere mensen zijn. Op deze manier hoop ik mee te helpen de wereld een stukje mooier te maken.
Gepost door: Richard op 20-11-2010 om 19:32
|
|
17-11-2010 - De weg naar succes
Succes, iedereen wil dat wel hebben.
Hoe ontstaat succes eigenlijk.
Veel succesvolle mensen hadden een missie. Hun drijfveer was niet het krijgen van succes, rijk te worden of aanzien verwerven.
Nee, deze mensen hadden een droom of een missie.
Zoals Walt Disney ook een droom en een missie had.
Zijn droom/missie: Mensen gelukkig maken.
Zijn succes is ontstaan, doordat hij deze missie ook leefde. Hij was de verpersoonlijking van zijn missie.
Hij was erg creatief en zag kastelen en ridders, waar anderen een simpele boomgaard zagen.
In alles wat hij deed, droeg hij zijn missie uit. Zijn mederwerkers weten allemaal waarom het bedrijf bestaat: Mensen gelukkig maken.
Ook zijn bedrijfscultuur is aangepast op hetgeen hij wil bereiken.
Een medewerker heet Cast Member
Personeelszaken heet Casting office
Ben je in een/de publieke ruimte dan ben je "on stage".
Disney is erg succesvol, doelen gerelateerd aan geld echter kom je in deze cultuur niet tegen. De missie is heilig, geld komt dan vanzelf.
Zou het niet fijn zijn, als we allemaal op deze manier zouden kunnen ondernemen?
Gepost door: Richard op 17-11-2010 om 15:06
|
|
11-11-2010 - Wat doet een coach?
Deze vraag krijg ik vaak.
Er heerst veel onduidelijkheid in de wereld van de hulpverlening. Ook onderling vindt er een "bloedgroepen" strijd plaats.
Hier hoe ik mijn rol als coach zie in het proces van mijn clienten.
Meestal komen mensen bij mij met de opmerking:
"Dit wil ik niet meer, wil je mij daarbij helpen?"
Gewend als we zijn, dat we alsmaar te horen krijgen wat er niet mag, drukken we ook ons "doel" uit in wat we beslist niet willen (bereiken).
Mijn eerste stap is dan ook, uitvinden met de client wat die dan WEL wil. Dat valt soms beslist niet mee, kan ik u melden.
Vervolgens wordt dit doel de "wegwijzer" waarop mijn client zijn/haar vorderingen kan afmeten. Als ik mijn werk goed gedaan heb, bevat deze wegwijzer niets van mij of wat ik van dit doel vind.
Het moet het doel en gevoel van de client zijn.
Vervolgens onderzoeken we gezamelijk welke (onbewuste) blokkades ervoor zorgen dat deze weg naar dit doel niet kan worden gekozen.
Dit onderzoek levert de client inzichten op en bewustwordingen op, die de client voorheen niet bezat.
Vervolgens wordt door oefening en focus eraan gewerkt om dit hernieuwde inzicht en de bewustwordingen om te zetten in nieuw gedrag. De uitkomst van dit nieuwe gedrag wordt getoetst door naar de wegwijzer te kijken en te zien of dit nieuwe gedrag de weg van de wegwijzer volgt. Is dit niet het geval, volgt er nieuw onderzoek met weer nieuwe inzichten en bewustwordingen.
Dit proces herhaalt zich tot de client, en ook ikzelf, constateren dat het nieuwe gedrag de weg van de wegwijzer volgt.
Hier scheiden dan onze wegen, het doel is bereikt.
Eenvoudiger als hierboven kan ik het niet verwoorden.
Dit doe ik als coach.
En het levert me erg veel levensvreugde op :-)
Gepost door: Richard op 11-11-2010 om 11:11
|
|
11-11-2010 - De prins en de gans
De prins en de gans.
Op een dag had de prins bedacht dat hij eigenlijk een gans was. Hij had al zijn kleren uitgetrokken en was onder de tafel in een eetzaal gaan zitten, poedelnaakt, gakkend en graan pikkend. Zijn vader, de koning, was wanhopig. Al zijn roepen dreigen en soebatten had geen succes gehad en de prins zat nu al dagen onder tafel. De koning was niet voor één gat te vangen. Naar alle uithoeken van het rijk liet hij koeriers uitrukken, om de beste raadslieden naar het paleis te brengen. De één na de ander kwam binnen en deed zijn best. De eerste had zijn doel heel duidelijk voor ogen en legde de prins heel helder uit dat dit zo niet door kon gaan. De tweede startte een discussie met de prins. De derde gaf netjes feedback. De vierde begon hard te lachen en hem spottend na te doen. De vijfde gaf een ruk aan zijn arm. De zesde wilde gaan slaan. En toen zette de koning ze allemaal de deur uit. Want hoe graag hij ook wilde dat zijn zoon weer normaal ging doen, hij wou hem ook geen pijn doen. Dus zat de koning weer wanhopig op zijn troon. Als zelfs de beste adviseurs uit zijn rijk hem niet konden helpen, wat moest hij dan doen?
Toen stapte er uit een hoek van de zaal een lakei naar voren, in zijn prachtige goudgerande kostuum. “Mag ik het eens proberen, Hoogheid?” vroeg de lakei. De koning keek hem sceptisch aan, maar dacht ook: “Baat het niet dan schaadt het ook niet”. De lakei trok al zijn kleren uit. Poedelnaakt ging hij naast de prins onder de tafel zitten, graan pikkend en gakkend. De prins keek opzij: “Wat is dat nou, wat doe jij hier?”De lakei antwoordde “Ik ben een gans, net als jij.’ “Nee, je bent geen gans, je bent een lakei! Ga weg!” “Nee hoor” Antwoordde de lakei, terwijl hij rustig doorging met graan pikken, “Ik ben ook een gans.” De prins keek nog even opzij, maar toen hij zag dat de lakei stoïcijns doorging met graag pikken legde hij zich erbij neer. En gebroederlijk zaten ze onder de tafel.
Na een paar dagen zei de lakei: “Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik vind al dat graan toch ook wel saai. Een lekkere biefstuk zou er wel ingaan!`De prins stoof op: `Biefstuk, biefstuk… Wij zijn ganzen en ganzen eten geen biefstuk!` De lakei reageerde net zo boos: “Wát zeg jij? Wil jij soms beweren dat ik ook maar een spatje minder gans ben als ik toevallig biefstuk eet in plaats van graan? Daar zit het hem toch niet in!” De prins krabbelde terug. Nee, dat moest hij wel toegeven: Hij was evenveel gans, of hij nou biefstuk at of graan. En die avond aten ze beiden biefstuk en ze waren nog evenveel gans.
De dag erna zei de lakei: “Ik heb het een beetje koud. Zullen we vragen of we een kamerjas kunnen krijgen?” De prins sputterde tegen: “Een kamerjas? wij zijn toch ganzen! Die dragen toch geen kamerjassen?” op dezelfde toon wierp de lakei tegen: “Maar of wij ganzen zijn hangt toch niet af van zo’n onnozel detail? Ik ben echt geen greintje minder gans als ik een kamerjas draag, jij wel?” Nee, dat moest de prins wel toegeven. En ze kregen een kamerjas en waren nog precies evenveel gans. Toen de nacht viel zei de lakei: “ik zou wel weer eens in een lekker bed willen slapen, wat jij? Niet op de harde vloer. “De prins mompelde zachtjes: “Wij zijn toch ganzen, die slapen toch eigenlijk niet in bedden?”De lakei begin te lachen: “Ik blijf evenveel gans, waar ik ook slaap hoor!” Ja, dat was wel waar en die nacht sliepen de lakei en de rins allebei in een zacht bed. En ze waren nog evenveel gans.
Jaren later, toen de lakei al lang met pensioen was en de koning was overleden, regeerde de prins als een waardig en rechtvaardig vorst. Hij werd alom gerespecteerd als een wijs man. En wat niemand wist: Al die tijd was hij nog evenveel gans gebleven…..
Citaat uit het boek:Trainen een praktijk gids: Wilt u mensen echt helpen, dan gaat het niet om de technieken. Het effect zit niet in mooie titels, jaren ervaring of status. Waarlijk helpen zit allereerst in contact durven maken met de ander door poedelnaakt bij die ander onder de tafel te gaan zitten en te gakken als een gans. En terwijl u zich blootgeeft houdt u nog steeds in het oog dat in de gans een koning schuilgaat. Ook als de gans daar zelf niet aan wil.
Gepost door: Richard op 11-11-2010 om 10:20
|
|
08-11-2010 - Luister alsjeblieft naar wat ik NIET zeg
Laat mij je niet voor de gek houden.
Laat je niet door mijn gezicht in de luren leggen
want ik draag een masker
Een masker, dat ik niet durf af te zetten.
“Doen alsof” is een kunst en mijn tweede natuur.
Maar laat je alsjeblieft niet voor de gek houden.
Ik geef je de indruk dat ik zelfverzekerd ben.
Dat alles zonnig is, zowel binnen in mij als buiten.
Dat Vertrouwen mijn naam is en ik echt “cool” ben,
dat ik niemand nodig heb.
Maar alsjeblieft geloof me niet . . . . . !
Mijn uiterlijk lijkt onberispelijk.
Maar daaronder borrelt de verwarring, de angst
de eenzaamheid, de pijn.
Maar dat verberg ik, want ik wil dat niemand dat weet
Mijn zwakte veroorzaakt paniek in mij
bang dat ze mijn angst en pijn kunnen zien
en daarom heb ik een masker.
help me . . . . !
Ik heb hulp en zorg van mensen nodig.
Die genoeg van mij houden om te blijven helpen.
Dat is wat me kan redden uit mijzelf.
Hulp en zorg is wat mij bewijst, dat ik er werkelijk toe doe . . . . .
Maar dat vertel ik je niet, want dat durf ik niet, mijn angst blokkeert.
Ik ben bang dat jij me minder waard zult vinden en om me zult lachen.
En je lachen doet me zo zeer.
Ik ben heel bang dat ik niets ben,
dat ik slecht ben.
En dat jij dat zult zien en me zult afwijzen.
dus speel ik mijn spel, mijn wanhopige spel.
Ik hou niet van verstoppen, echt niet . . .
Ik hou niet van die oppervlakkigheid, dat stomme spel.
Ik wil liever gewoon zijn . . . en blij . . . en mezelf.
Wil jij me daar mee helpen? Ik kan dat niet alleen.
Wil je je hand naar mij uitsteken? ook al lijkt dat het laatste wat ik wil.
Wil je me helpen om de pijn te verzachten? de pijn die ik niet wil voelen.
Je helpt me elke keer als je lief en bemoedigend naar me bent,
Elke keer als je probeert me te begrijpen, omdat je me wil helpen,
wordt mijn hart een beetje lichter, een heel klein beetje..
Er is hoop…
Wil jij mij helpen om mijn muren af te breken?
De muren waarachter ik angstig, trillend woon.
Wil je me helpen om mijn masker af te zetten?
Wil je me redden uit de schaduwwereld van angst, pijn en verdriet?
Ga alsjeblieft niet zomaar weg, laat me niet alleen.
Ik zal niet gemakkelijk voor je zijn.
Een lang gevoel van waardeloosheid en gevoel moeten verstoppen,
bouwt nou eenmaal sterke muren
En hoe dichterbij je komt, hoe meer ik blindelings naar je zal slaan.
dat is irrationeel . . . , maar soms ben ik gewoon irrationeel.
Ik vecht precies tegen datgene waar ik zo naar hunker.
Liefde, warmte en geborgenheid zijn sterker dan de sterkste muren.
Daarin ligt mijn hoop, mijn enige hoop . . .
Alsjeblieft, breek die muren af met je sterke handen.
Want het kind in mij is verdrietig, beschadigd en heel gevoelig
heb mij lief . . . . .
Alsjeblieft, laat het kind in mij niet verdrinken in verdriet en eenzaamheid….
Uit het engels, naar Charles C. Finn, vertaald en uitgebreid door Kees de Vries
Gepost door: Richard op 08-11-2010 om 16:25
Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken.
|
|
08-11-2010 - Roddels en achterklap (Oordelen)
Roddels en achterklap bestaan overal. Sappige verhalen gaan erin als koek natuurlijk en het is altijd leuk om zo'n verhaal te vertellen.
Uiteindelijk bestaat een roddel of achterklap alleen maar uit een oordeel en om dit oordeel is een leuk of mooi verhaal gehangen.
We oordelen allemaal, elke dag wel tientallen keren. Dit is ook niet te voorkomen, het gebeurd.
Als ik zelf iets leuk vind, hoeft dat voor een ander totaal niet zo te zijn. Als ik dus beweer een film leuk te vinden, spreek ik dus al een oordeel uit. Zo subtiel ligt het gewoon.
Dit voorbeeld is vrij onschuldig en het is ook niet voorstelbaar dat om een dergelijke opmerking onenigheid kan ontstaan.
Feit is wel dat een conflict niet meer en minder is dan een oordeel verschil. Een ander voelt zichzelf afgewezen op grond van een oordeel.
Zouden wij onszelf eerder afvragen waar ons eigen oordeel vandaan komt of eerder afvragen waar de reactie (feedback) van een ander vandaan komt, dan zouden we waarschijnlijk het conflict kunnen voorkomen.
In trainingen doe ik hier meermaals oefeningen mee en altijd waren er mensen die het schaamrood op de kaken kregen, beseffend hoe zijn zelf, al oordelend, het conflict veroorzaakt hadden.
Let wel, voorkomen dat je oordeelt kan (helaas) niet, wel er rekening mee houden dat je het doet.
Gepost door: Richard op 08-11-2010 om 11:59
|
|
30-10-2010 - Verantwoordelijkheid
Deze week is het meerdere keren terug gekomen. Verantwoordelijkheid.
Wie is er verantwoordelijk voor "het proces" en het effect van de communicatie van een persoon.
Dit kwam zowel in een (groeps)coaching naar voren als in een training.
Op de een of andere manier maken we steeds anderen verantwoordelijk voor ons proces en het effect van onze communicatie.
Wij kunnen iets niet of we krijgen een reactie die we niet willen en meteen geven we een ander de schuld.
De trainer moet het oplossen of de coach(es) moeten dat doen.
Het werkt eigenlijk net zo als in de vorige weblog. We kunnen het wel voor de ander doen, alleen wat is dan het leereffect?
Wat leert iemand ervan als ik steeds dingen weer voorkauw of nog erger: ik doe het voor ze ??
Helemaal niets dus!.
Leren betekent uit je comfortzone komen. Je zult over grenzen heen dienen te gaan om iets te kunnen leren. Net zoals je fouten zult moeten maken om van die fouten te kunnen leren.
Laat die overtuiging "dat kan ik toch niet" even vallen en ga ervoor.
We kunnen veel meer dan we zelf denken, alleen beginnen we er niet aan door steeds die dooddoeners te gebruiken.
Kent u ze ook?
Ik heb geen zin
Zo ben ik niet
Ze nemen me maar zoals ik ben
Ik ben nu eenmaal zo.
Ik kan het niet....
Enz enz.
Zolang ik bovenstaande zinnen lees, hebben wij nog werk aan de winkel.
Gepost door: Richard op 30-10-2010 om 14:52
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
28-10-2010 - Online groepscoaching, sterk spul!
Online groepscoaching, je denkt eigenlijk dat het niet kan.
Je mist de uitdrukkingen, de zuchten, misschien zelfs de vloeken...
We zien alleen letters staan.....
Onze ervaring als coach betaald zich terug, bij het lezen van die letters spetteren voor ons de emoties, de gevechten en de processen eraf.
Wat hebben ze het moeilijk, wat doen ze hun best.
Achteraf blijkt, uit hetgeen wordt geschreven op ons forum, dat we gelijk hebben. Ze delen kwetsbaar hun ziele-roerselen, hun emoties en hun gevecht met zichzelf.
Ze moedigen elkaar aan, motiveren en stimuleren elkaar om niet op te geven. Wat een kracht, wat een compassie!
Wat zouden we graag deze mooie mensen uit de wind houden en het hen makkelijker maken. Wat is het moeilijk om hen zo te zien en ze te zien lijden.
Nu echter ingrijpen zou hetzelfde zijn als een rups beletten uit zijn cocon te komen om een vlinder te zijn.
Het enige dat ons rest, is hen aan te moedigen en liefdevol te begeleiden. In de zekerheid en het rotsvaste vertrouwen dat deze "rupsen" straks mooie vlinders zullen zijn.
We zijn trots op ze!!
Gepost door: Richard op 28-10-2010 om 12:16
|
|
27-10-2010 - Het vervolg....
De inschrijving bij de Kamer van Koophandel is ook een feit.
Op 10-10-2010 is verbeterjetoekomst gestart, waarbij Coaching4u een handelsnaam is van deze eenmanszaak.
Ondertussen is er hard gewerkt aan het vindbaar maken van Coaching4u via de zoekmachines.
We staan in de voorpagina's van de grote zoekmachines, niet slecht voor twee maanden.
Het forum wordt druk bezocht en het online spreekuur wordt op prijs gesteld. Het is werkelijk niet te geloven, binnen een maand na de start is ook de eerste online groepscoaching van start gegaan.
We zijn trots op onszelf!!
Gepost door: Richard op 27-10-2010 om 15:47
|
|
27-10-2010 - Coaching4u, de start van een website en een nieuwe carriere
Daar is hij dan toch, mijn eerste eigen weblog bericht.
Samen met een collega ben ik een eigen website/bedrijf gestart voor online personal, relatie- en groepscoaching.
Geheel onverwacht eigenlijk, hoe vreemd dit misschien ook lijkt. We hadden totaal niet de bedoeling dit samen op te zetten, maar eigenlijjk besloot "het lot" dat het toch moest gebeuren.
Na eerst elders online hulpverlening te hebben gedaan en daar min of meer gedwongen afscheid hebben moeten nemen, ontstond uit een heen en weer gestuurd Word document zomaar ineens een compleet bussiness plan.
Na ampel beraad hebben we besloten het mooie plan dat was ontstaan ook daadwerkelijk het levenslicht te laten zien.
Een naam was vrij snel gevonden: Coaching4u.
Domein geregistreerd, een webhosting geregeld en ondertussen de website gemaakt.
21 augustus was de hostingserver beschikbaar en meteen de website gepubliceerd. 27 augustus een forum erop gezet en 28 augustus ook een chatprogramma geinstalleerd.
De site was een feit en meteen hadden we ook bezoekers!
Het forum werd gebruikt en zelfs ook op de chat kregen we bezoek, meteen vanaf moment van installatie.
Ongekend succes als je het mij vraagt, we hadden er niet op gerekend althans.
Ik ga hier proberen bij te houden wat er zoal allemaal gebeurd en hoe het is om coach te zijn en een site voor online hulpverlening te hebben.
Uiteraard met in achtname van de geheimhouding.
Wordt vervolgd ......
Gepost door: Richard op 27-10-2010 om 11:00
|
|
|
